Ze stonden twee weken op de gang, toen een week in de boekenkamer en nu ga ik ze dan uitpakken. De Zeven Dozen die ik heb opgehaald bij mijn ouders. Die gingen verhuizen en wilden een deel van mijn spullen opgeruimd hebben. Terecht, want ik woon inmiddels vier jaar niet meer bij hen en ik heb plaats zat in dit huis. Ik heb er zelf een of twee ingepakt, maar de rest is een verrassing. Geen idee wat erin zal zitten.
De eerste doos gaat open: magazinehouders met tijdschriften erin. Gitarist en Gitaar Plus. Ik was zwaar verslaafd aan die bladen en mijn vader kocht ze elke maand voor me. Die laat ik nog maar even staan, ik ga niet kijken, dan ben ik de rest van de dag aan het lezen.
Doos twee: een paarse kist. Die kist heb ik zelf getimmerd op een soort handvaardigheidscursus, toen ik ongeveer 10 was. Erin zitten een speelgoedpaard, frustels en wat beeldjes die in mijn kamer stonden. Het is een feest van herkenning, elk spulletje heeft zx92n eigen verhaal. Het duitse poesje kreeg ik van mijn oma, die vorig jaar overleden is, een ander beeldje van mijn beste vriendin op de basisschool…
Doos drie bevat boeken, alleen maar boeken. Mijn hele kindertijd komt in boeken voorbij, van mijn mooiste paardenboek tot the life and crimes of Agatha Christie en van een plaatjesboek over de Middeleeuwen tot de Examenbundel Natuurkunde 2003-2004. En niet te vergeten Mijn Eerste Survivalgids, en Medea van Euridipes
Doos nummer vier heeft een schat aan spulletjes, troepjes, prulletjes en… mijn muntenverzameling. Ik ben nooit een heel verwoede verzamelaar geweest, maar de collectie die ik aantref is vxe9xe9l uitgebreider dan ik me kan herinneren. Pre-euromunten uit heel Europa, een twopence met George V erop, maar ook, dankzij mijn vader, veel munten uit Tanzania, Pakistan en Singapore. Ik sorteer ze allemaal, en kijk dan naar de rest van de kamer. Het is alsof er een bom is ontploft. Een Jeugdbom. Mijn hele leven, van 0 tot vier jaar geleden, zit in die dozen. Van knuffeltjes tot studieboeken.
In doos vijf vind ik nog meer prulletjes, oude pennen, wat fotox92s en mijn tamagotchi. Ik denk dat hij inmiddels wel dood is, in elk geval is de batterij op.
Het is half zeven, en ik moet gaan koken. Vanavond ga ik wat dringende rekeningen betalen en een mailing voor de VVE verzorgen. Maar morgen ga ik lezen hoe je strips tekent, een vuurtje bouwt en hoe een kasteel ook alweer in elkaar zat. En ik ga twee kleine batterijtjes kopen voor de tamagotchi.
